鈻笍Siatk贸wka, podobnie jak wszystkie sporty zespo艂owe, wymaga powtarzaj膮cych si臋 intensywnych 膰wicze艅.Aby siatkarz m贸g艂 odnie艣膰 sukces w rywalizacji, musi posiada膰 zdolno艣膰 do szybkiego generowania mocy podczas wykonywania precyzyjnych umiej臋tno艣ci sportowych, takich jak uderzenie i blokowanie.Ponadto zdolno艣膰 do utrzymania wystarczaj膮cej mocy wyj艣ciowej przez ca艂y czas trwania mecz贸w ma oczywi艣cie kluczowe znaczenie dla sukcesu sportowego. Na stopie艅 i szybko艣膰 regeneracji po wysi艂ku maj膮 wp艂yw intensywno艣膰 i czas trwania poprzedzaj膮cego ruchu, stan od偶ywienia danej osoby oraz czas przeznaczony na regeneracj臋 metaboliczn膮.

鈻笍Siatkarze musz膮 wykonywa膰 wiele skok贸w z maksymalnym wysi艂kiem i szybkich, kr贸tkich sprint贸w, przeplatanych zmiennymi okresami 膰wicze艅 o mniejszej intensywno艣ci lub kr贸tkimi okresami odpoczynku. Energia zu偶ywana w okresach intensywnej zabawy pochodzi g艂贸wnie z metabolizmu beztlenowego. Jednak w trakcie meczu udzia艂 metabolizmu tlenowego wzrasta, aby pokry膰 ca艂kowity koszt energii. Cykle aktywno艣ci i odpoczynku s膮 narzucane przez wzorzec gry, kt贸ry r贸偶ni si臋 znacznie w zale偶no艣ci od gracza i meczu, poniewa偶 taktyka i umiej臋tno艣ci przeciwnika r贸wnie偶 wp艂ywaj膮 na wymagania ka偶dego gracza.

鈻笍Na podstawie danych zebranych przez FIVB podczas rozgrywek Ligi 艢wiatowej i Grand Prix w 2015 r. Wydaje si臋, 偶e okresy pracy elitarnych m臋skich zawodnik贸w halowych wynosz膮 od 6 do 8 sekund, podczas gdy dla elitarnych zawodniczek halowych czas pracy wynosi zwykle 7鈥9 sekund. Ponadto pi艂ka jest 鈥瀢 grze鈥 przez oko艂o 15% czasu trwania meczu, co daje stosunek pracy do odpoczynku wynosz膮cy oko艂o 1: 6.Dane te odzwierciedlaj膮 fakt, 偶e zawodnicy siatk贸wki musz膮 generowa膰 eksplozywn膮 moc, a nast臋pnie szybko odzyska膰 si艂y, aby by膰 gotowym do nast臋pnej akcji.

鈻笍Wszystkie gry zespo艂owe, w tym siatk贸wka, obejmuj膮 powtarzaj膮ce si臋 ataki o wysokiej intensywno艣ci, przeplatane kr贸tkimi okresami stosunkowo l偶ejszych 膰wicze艅. 艢rednia intensywno艣膰 膰wicze艅 podczas gry mo偶e wynosi膰 nawet 75% VO2max, ale schemat gry jest z艂o偶ony, a zapotrzebowanie na energi臋 stale si臋 zmienia. Utrzymanie sprawno艣ci przez ca艂y czas trwania mecz贸w ma kluczowe znaczenie dla sukcesu i zale偶y w du偶ej mierze od zdolno艣ci mi臋艣ni do generowania du偶ej mocy podczas wykonywania umiej臋tnych ruch贸w i szybkiej regeneracji. Na stopie艅 regeneracji wp艂ywa intensywno艣膰 i czas trwania ostatniego wysi艂ku fizycznego, cechy biochemiczne i fizjologiczne danej osoby oraz czas dost臋pny na regeneracj臋 przed kolejnym wysi艂kiem. Na pocz膮tku intensywnego skurczu mi臋艣ni nast臋puje szybka hydroliza PCr i akumulacja mleczanu w celu dostarczenia energii bez potrzeby dostarczania tlenu. Kiedy wykonywane s膮 powtarzaj膮ce si臋 ataki na maksymalny wysi艂ek fizyczny, tempo hydrolizy mi臋艣niowej PCr i akumulacji mleczanu spada.

鈻笍Inne czynniki, kt贸re mog膮 mie膰 wp艂yw na wydajno艣膰 podczas wielu czynno艣ci dynamicznych, obejmuj膮 zdolno艣膰 do przywr贸cenia 艣r贸dmi膮偶szowego st臋偶enia potasu w mi臋艣niach szkieletowych oraz wewn膮trzkom贸rkowego st臋偶enia glikolitycznych produkt贸w po艣rednich, nieorganicznego fosforanu (Pi) i jon贸w wodorowych, poniewa偶 wp艂ywaj膮 one na sprz臋偶enie elektrochemiczne i mechaniczne. Stopniowe wyczerpywanie si臋 zapas贸w glikogenu mi臋艣niowego prawdopodobnie wp艂ynie r贸wnie偶 na p贸藕niejsz膮 wydajno艣膰 w sytuacjach meczowych.

鈿狅笍

Podczas treningu sportowcy dostosowuj膮 si臋 do obci膮偶enia treningowego. Im lepsza adaptacja anatomiczna, fizjologiczna i psychologiczna sportowca, tym wi臋ksze prawdopodobie艅stwo poprawy jego wynik贸w sportowych. Aby przeprowadzi膰 efektywny program treningowy, trenerzy musz膮 rozumie膰 systemy energetyczne, paliwo u偶ywane przez ka偶dy z nich oraz czas potrzebny sportowcom na przywr贸cenie paliw energetycznych wykorzystywanych podczas treningu i zawod贸w. Dobre zrozumienie czasu regeneracji systemu energetycznego jest podstaw膮 do obliczania przerw na odpoczynek pomi臋dzy 膰wiczeniami w trakcie treningu, mi臋dzy treningami i po zawodach.